"Christian verdween plotseling. Er verscheen een groot mannenlichaam. Een harige torso met een zachte buik en Christians hoofd erop. En het grote mannenlichaam drong plotseling tot me door."
Geschreven en uitgevoerd door Elsa Adroguer, is 37 heures geen getuigenis. Het is een verhaal over echte gebeurtenissen tegen Camille, een tiener van wie de ouders dachten dat ze haar een nieuwe vrijheid aanboden voor haar zestiende verjaardag: rijlessen. In werkelijkheid bracht ze 37 uur door met een instructeur die eruitzag als Prince Charming en bracht vervolgens vijf jaar door in de greep van misbruik en schuldgevoelens. Alleen op het podium in een donker plein, omringd door stemmen en beelden, speelt Elsa Adroguer treffend de moeder, de beul, een advocaat, een politieagent, Camille op verschillende leeftijden... De acteurs in een verhaal waarvan de droefheid ook doorbroken wordt door lichtgevende humor. De tiener, slachtoffer op haar zestiende, heeft nog zestien jaar nodig gehad om haar weg naar veerkracht te vinden. Een noodzakelijk en gevoelig verhaal voor iedereen, zowel meisjes als jongens. Zodat ze op een dag eindelijk kan zeggen "Eens was de laatste keer".