Toen hij in contact kwam met de Weense artistieke samenleving die hij dertig jaar geleden had gezworen te ontvluchten, ontketende Thomas Bernhard, een passieve toeschouwer tijdens een etentje bij de Auersbergers thuis, zijn onuitputtelijke innerlijke monoloog.
Aangespoord door Jérôme Mathevon's pianistische zwier ontvouwt onze verteller zijn gedachten als duizend lagen origami, en laat hier en daar de duizelingwekkende inzichten los die hem kenmerken: haat tegen Oostenrijk, ontleding van leugens in al hun vormen, de dringende behoefte om te schrijven? het is allemaal een kwestie van overleven voor dit vrolijk chagrijnige personage.
Zijn zucht naar waarheid stelt hem uiteindelijk zelf in vraag, want behoort hij uiteindelijk niet nog steeds tot die artistieke maatschappij die hij verafschuwt?
"Een fijne, elegante benadering van het werk van de schrijver in deze ontleding van de werkelijkheid en het zelf... Een juweeltje!"
Regie: Henri Fernandez
Cast: Henri Fernandez, Jérôme Mathevon
