De contouren ervan worden globaal afgebakend in het noorden door de A8, in het zuiden door de A51, de D6 en de N113, in het westen door het industriegebied Etang de Berre en in het oosten door de D543
Het massief van Arbois vormt een uitgestrekt plateau dat goed zichtbaar is (hoogste punt op 270 m) en zich duidelijk onderscheidt van de vlakten die eraan grenzen. In totaal kunnen 4 specifieke entiteiten worden onderscheiden
- de cuestas van Vitrolles tot Velaux, die de westelijke rand van het plateau markeren en steile, rotsachtige uitlopers vormen, met enkele valleien en landbouwbekkens (de hoogte stijgt van 50 à 60 m in de vlakte tot 180 m aan de rand van het plateau)
- het centrale plateau van de Grand Arbois, uitgestrekt en tabulair met zijn garrigue zover het oog reikt: het wordt ook doorkruist door talrijke infrastructuren (elektriciteitsleidingen, TGV, CET van Aix-en-Provence...)
- de kleine beboste heuvels, met een hoogtepunt van 230-250 m, die de boszomen van het plateau in het noorden, oosten en zuiden vormen
- de landbouwvlakten aan de voet van de heuvels (bekken van Velaux in het noordwesten, vlakte van de grote landen in het noordoosten, vallei van Saint-Pons in het oosten en vlakte van Arbois in het zuidoosten).
Het centrum van het plateau wordt weinig gebruikt, maar de noordelijke, oostelijke en zuidelijke randen ervan bevatten talrijke verbindingswegen ten opzichte van een groot aantal verspreide of geïsoleerde nederzettingen. Het netwerk van DFCI-sporen is hoofdzakelijk gecentreerd op de noordelijke helft van het massief.
Het massief van Arbois is vooral onderhevig aan een sterke mistralwind uit het noordwesten/zuidoosten, maar ook aan de zuidenwind. Dit massief ligt in de klimatologische zone Provence Littorale (...) De gemiddelde temperaturen op dit massief liggen tussen 13 en 14,5° C.
Meer dan 65% van de vegetatie bestaat uit lage garrigue-formaties of jonge opstanden die na branden weer worden opgebouwd. Het overgrote deel van het centrale plateau bestaat uit laag struikgewas, terwijl de "gevormde" bosformaties vooral te vinden zijn op de kleine heuvels in het noorden en oosten en op het zuidelijke deel van het massief. Het merendeel van deze beboste formaties bestaat uit volwassen Aleppo-dennenbossen, terwijl de loofbossen zeer marginaal blijven en beperkt zijn tot de koele valleibodems.
Met een grote verscheidenheid aan natuurlijke milieus, gaande van de vochtige gebieden van de Réaltor en de rivierformaties van de Arc en de Grand Torrent tot de xerische zones van het plateau, maakt het Arbois-massief, gelegen boven het Etang de Berre, sinds augustus 2003 deel uit van de speciale beschermingszone (SPA) van het Plateau de l'Arbois, in het kader van de Vogelrichtlijn
Het massief omvat ook het hele gebied van het project van algemeen belang (PIG) voor de bescherming van Arbois sinds oktober 2001. Ondanks het beeld van een massief dat door de herhaalde branden en de sterke stedelijke druk aan de rand ervan is aangetast, biedt de Arbois nog steeds gebieden die erkend zijn om hun grote natuurlijkheid en die een specifieke bescherming genieten.
Het massief wordt nog steeds lokaal gebruikt: het wordt dagelijks gebruikt door de inwoners van de naburige steden die het een natuurgebied vinden voor min of meer sportieve wandelingen.
